آدم شدن

چند دقیقه ای هست که خیره شدم به صفحه ی حروف لبتاب . و فکر می کنم چی منو کشونده اینجا و چی منو مجبور می کنه به نوشتن . چند وقتی میشه تمرین سکوت باعث شده سکوت خوبی درونم برقرار بشه . سکوتی که هیچ گذشته و آینده ای در اون جریان نداره . سکوتی که هیچکس نمی تونه اونو بهم بزنه تا خودم نخوام . توی این سکوت گاهی الهاماتی هم میشه . مثه شروع به نوشتن ادامه ی داستانم . مثه سر زدن به مدرسه ی دورا